مسأله 185 - پاك شدن كف‌پا و ته كفش نجس ، به واسطه راه رفتن روى آسفالت و روى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است . مسأله 186 - براى پاك شدن كف پا و ته كفش بهتر است پانزده قدم يا بيشتر راه‌بروند ، اگرچه به كمتر از پانزده قدم يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف شود . مسأله 187 - لازم نيست كف پا و ته كفش نجس تر باشد بلكه اگر خشك هم باشد به راه رفتن پاك مىشود . مسأله 188 - بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ، مقدارى از اطراف آن هم كه معمولًا به گل آلوده مىشود اگر زمين يا خاك به آن اطراف برسد پاك مىگردد . مسأله 189 - كسى كه با دست و زانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى او نجس شود با راه رفتن پاك مىشود و همچنين است ته عصا ، و ته پاى مصنوعى و نعل چهارپايان و چرخ اتومبيل و درشكه و مانند اينها . مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره‌هاى كوچكى از نجاست كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد اگرچه احتياط مستحب آن است به قدرى راه برود كه آنها بر طرف شوند . مسأله 191 - توى كفش و مقدارى از كف پا كه به زمين نمىرسد ، به واسطه راه رفتن پاك نمىشود و پاك شدن جوراب به واسطه راه رفتن محل اشكال است . 3 - آفتاب مسأله 192 - آفتاب زمين و ساختمان و چيزهائى كه مانند درب و پنجره ، در ساختمان به كار برده شده و همچنين ميخى را كه به ديوار كوبيده‌اند با پنج شرط پاك مىكند : اوّل آن كه چيز نجس به طورى تر باشد ، كه اگر چيز ديگرى به آن برسد تر شود ، پس اگر خشك باشد بايد به وسيله‌اى آن را تر كنند تا آفتاب خشك كند ، دوم آن كه اگر عين نجاست در آن چيز باشد پيش از تابيدن آفتاب آن را بر طرف كند ، سوم آن كه چيزى از تابيدن آفتاب جلوگيرى نكند ، پس اگر آفتاب از پشت پرده يا ابر و مانند